દફ્તરને ગુસ્સો આવ્યો, એ કોઠીમાં સંતાયું

દફ્તરને ગુસ્સો આવ્યો, એ કોઠીમાં સંતાયું,

વીસ વરસ પહેલાંનું દફ્તર સપનામાં કેમ આવ્યું ?

વીસ વરસ પહેલાંનું દફ્તર – સળેખડું ને સોટી,

રંગ-રંગના વાદળિયાંની ભીતર ભરી લખોટી;

સપનાં ખિલખિલ કરતાં ખેંચે એક-મેકની ચોટી,

ભૂલ થઈ ક્યાં, ક્યારે? આજે પડી ગણતરી ખોટી,

વીસ વરસમાં દફ્તર ક્યાંથી ક્યાં જઈ પટકાયું?

સંતાકૂકડી, ખોખો, લંગડી પાડે છે પોકાર,

શેરી-ગલીઓ-મેદાનો પર કેવો અત્યાચાર ?

પગલાંઓને બદલે શાને રુંધે છે સુનકાર ?

ભાર વિનાનું ભણતર કે ભણતર વિનાનો ભાર ?

ટીવી ને કમ્પ્યૂટર નીચે પગપણું કચડાયું…

દફ્તરને ગુસ્સો આવ્યો, એ કોઠીમાં સંતાયું.

દફ્તરમાં તૂટી ગ્યાં સઘળાં સપનાંઓ ધડુમ…

ટાઇમ-ટેબલ તો રહી ગયું પણ ટાઇમ થયો છે ગુમ;

દફ્તરમાં ઠાંસી છે ચોપડીઓની લૂમેલૂમ,

થોડી જગ્યા માંડ બચી ત્યાં ટ્યુશન પાડે બૂમ.

સ્કૂલ અને ટ્યુશનની વચ્ચે દફ્તર કેમ પિસાયું?

દફ્તરને ગુસ્સો આવ્યો, એ કોઠીમાં સંતાયું

– વિવેક મનહર ટેલર

દિવાળીની સફાઈ કરતા થોડા સ્મરણો જડ્યા

લાગેલી ધૂળના આવરણો જ્યારે નીચે પડ્યા

દિવાળીની સાફ સફાઈ કરતા થોડા સ્મરણો જડ્યા,

ક્યાંક કોઈ માળીયા માં છુપાયેલું બાળપણ મળ્યું,

જૂની તસ્વીરો જોતા ખોવાયેલું ભોળપણ મળ્યું

લાકડી દાદાજીની ક્યાંકથી આવી હાથ માં,

દાદાજીની કહેલી વાર્તાઓ,લાવી એ સાથ માં

ક્યાંક થી આઠ આના નો એ સિક્કો મળી આવ્યો,

બાળપણ ની અમીરી ની યાદ એ સાથે લાવ્યો

ગોખેલા જેમાંથી ગુણાકાર ના પાળાઓને,

શાળાની યાદ અપાવી એ 'દેશી હિસાબ'ના પાનાઓએ

વર્ષો જૂનો પરિવાર નો એક આલ્બમ હાથ આવ્યો,

હાલના વેરઝેર ભૂલી જ્યાં આખો પરિવાર સાથ આવ્યો

હતી એક નાની મોટર,પપ્પા એ જે આપી હતી,

હ્ર્દય માં જેને હમેશા સાચવીને રાખી હતી

શાળાના સમયની થોડી તસ્વીર હતી,

ખોવાયેલી એ દોસ્તી જ ત્યારે મારી જાગીર હતી

તાજી થઇ એ યાદો જે ઘરના દરેક ખૂણે પડી હતી,

બસ સમય સાથે તેના પર થોડીક ધૂળ ચડી હતી

સમય ની ધૂળના એ થરો થોડા આઘા કર્યા,

દિવાળીની સાફ સફાઈ કરતા થોડા સ્મરણો જડ્યા

ખાંગા થઈને તુટી પડેલાં મેઘને બે શબ્દો...

આ રીતે વહાલ કંઈ કરાય?

ઊભરાયું હોય હેત ટપલીક બે મારીએ પણ સીધો

કાંઈ ધુંબો મરાય?

ઓચિંતા આવીને ધાબા લઞ ઊછળીને

કરવાનુ આવુ તોફાન?

શેરિયુંમા તરતી ઇ કાગળની હોડિયુંનું થોડુંક તો રાખવુંતું ધ્યાન? 

ગામ આખું આવે ભાઇ નદીયું માં નહાવાપણ 

નદીયું થી ગામમાં ઘરાય?

આ રીતે વહાલ કંઇ કરાય?

એવુ તો કેવુ વરસાવ્યુ પળભરમા તો આંખ્યુ પણ

ઓવરફલો થાય?

ધસમસવું સારું,પણ આટલું તો નહીં જ જેમા છેવટ એક ડૂમો રહી જાય.

ખેતર,અબોલ જીવ શ્વાસ ચૂકી જાય એવો ભીનો

કાંઈ ચીંટીયો ભરાય?

આ રીતે વહાલ કંઈ કરાય?....

 ~ કૃષ્ણ  દવે

તૂ ક્યાં જાય છે...???

દિલ   પૂછે   છે   મારું ,
અરે   દોસ્ત   તું   ક્યાં   જાય   છે ❓

જરાક   તો   નજર   નાખ  
સામે  સ્મશાન   દેખાય  છે .

ના   વ્યવહાર   સચવાય   છે ,
ના   તહેવાર   સચવાય   છે .

દિવાળી   હોય   કે   હોળી   બધુ
ઓફિસ   માં   જ   ઉજવાય  છે

આ   બધુ   તો   ઠીક   હતું  
પણ   હદ   તો   ત્યાં   થાય   છે .

લગ્નની   મળે   કંકોત્રી ત્યાં
સીમંતમાં   માંડ   જવાય   છે .

દિલ   પૂછે   છે   મારુ ,

અરે   દોસ્ત   તું   ક્યાં   જાય   છે ❓
 

પાંચ   આંકડા   ના   પગાર   છે ,
પણ   પોતાના   માટે   પાંચ
મિનિટ   પણ   ક્યાં   વપરાય   છે ❓

પત્નીનો   ફૉન ૨  મિનીટ
માં   કાપીયે   પણ   કસ્ટમર
નો   કોલ   ક્યાં   કપાય   છે ❓

ફોનબુક   ભરી   છે   મિત્રોથી 

પણ   કોઈનાયં   ઘરે   ક્યાં   જવાય   છે ❓

હવે   તો   ઘરના   પ્રસંગો   પણ
હાફ – ડેમાં   ઉજવાય   છે .

દિલ   પૂછે   છે   મારુ , અરે
દોસ્ત   તું   ક્યાં   જાય   છે ❓

કોઈ   ને   ખબર   નથી  
આ   રસ્તો ક્યાં   જાય   છે ❓

થાકેલા   છે   બધા   છતા ,
લોકો   ચાલતા   જ   જાય   છે .

કોઈક   ને   સામે   રૂપિયા   તો
કોઈક   ને   ડોલર   દેખાય   છે ,

તમેજ   કહો   મિત્રો   શું
આનેજ   જિંદગી   કહેવાય   છે ❓

દિલ   પૂછે   છે   મારુ , અરે
દોસ્ત   તું   ક્યાં   જાય   છે ❓

બદલાતા   આ   પ્રવાહમા
આપણા   સંસ્કાર   ધોવાય   છે ,

આવનારી   પેઢી   પૂછશે
સંસ્કૃતી   કોને   કહેવાય   છે ❓

ઍક   વાર   તો   દિલને સાંભળો ,
બાકી   મનતો   કાયમ   મુંજાય   છે .

ચાલો   જલ્દી   નિર્ણય   લઇએ
મને   હજુ   સમય   બાકી   દેખાય   છે .

દિલ   પૂછે   છે   મારુ , અરે
દોસ્ત   તું   ક્યાં   જાય   છે ❓

જરાક   તો   નજર   નાખ  ,
સામે   સ્મશાન   દેખાય  

બાળપણનુ મારૂ ફળીયુ ખોવાયુ

બાળપણનુ મારૂ ફળીયુ ખોવાયુ
રમતો હૂ એ મારુ આંગણુ ખોવાયુ

નથી છીપાતી તરસ ફ્રીજના પાણીથી
રસોડામા રમતું એ પાણીયારુ ખોવાયુ

બધી મળી બેડરૂમમા મને સગવડ પણ
મીઠી નિંદર માણતો એ ધોડીયુ ખોવાયુ

નથીને આવતુ લુંછવા આંસુ આજ કોઈ
મારી માં લૂંછતી એ આજ ઓઢણુ ખોવાયુ

થાકી જવાય છે થોડુ જ અંતર ચાલતા હવે
કિલોમીટર દોડાવતુ એ મારુ પૈડુ ખોવાયુ

બત્રીસ ભાતના ભોજન કયા ભાવે છે હવે
ગોળ ઘીનુ મારી બેનીનુ એ ચુરમૂ  ખોવાયુ

મારવા પડે છે દરેક દ્વારે ટકોરા હવે
સીધો જાતો એ ખુલ્લુ હવે બારણું ખોવાયુ

નથી ભૂંસી શકતો હવે લખેલુ આ કાગળનુ
દફ્તરની એ મારી પેનને પાટીયું ખોવાયુ

હજારો દોસ્તો છે ઘાયલ

ફેસબુકને વૉટસએપમા

લંગોટીયા યાર સાથેનુ મારુ

ગામડું ખોવાયુ.

સારું થયું આઝાદ થઈ ગયા

સારું થયું આઝાદ થઇ ગયા.
એ ગોરા સાલ્લા રસ્તા પર થુંકવા દેતા નહોતા,
રસ્તા પાણીથી ધોતા હતા,
આપણે કેટલા નસીબવાળા ?
ગમે ત્યાં થૂકી શકયા, ગુટખા ખાઈ ખાઈને.

સારું થયું આઝાદ થઇ ગયા.
તે અંગ્રેજો ગધેડા અનાજમાં ભેળસેળ કરવા દેતા નહોતા,
મૂર્ખા રાશન માં સારું અનાજ આપતા,
આપણે કેટલા ભાગ્યશાળી કે હવે દૂધ, દવા, અનાજમાં બેફામ ભેળસેળ કરવા મુકત થયા,

સારું થયું આઝાદ થયા.
એ મૂર્ખ અંગ્રેજો શિક્ષણનો વેપાર કરવા દેતા નહોતા,
સારું ઉચ્ચ ગુણવત્તાનું શિક્ષણ મફત આપતા,
હવે શિક્ષણનો વેપાર કરી યુવાનોની જીંદગી બરબાદ કરવા આપણે ભાગ્યશાળી બન્યા,

સારું થયું આપણે આઝાદ થયા.
એ જુલ્મી ધોળિયા અનાથ ગરીબ બાળકોને ભીખ માગવા દેતા નહોતા,
એ બધા  આવા બાળકો માટે અનાથાશ્રમ બનાવતા હતા,
હવે બાળકો નું અપહરણ કરી,
અપંગ બનાવી, ભીખ મંગાવી ઉદાર આપણે થયા,

સારું થયું આઝાદ આપણે થયા.
એ ફિરંગીઓ,  લાંચ ખાવા દેતા નહોતા,
એ ગધેડા લાંચ લેનારને લાતો મારી કાઢી મૂકતા હતા,
હવે આપણે લાંચિયાની સમૃદ્ધિ માં સહભાગી થવા સક્ષમ થયા,

સારું થયું આઝાદ થઈ ગયા

ફરિયાદો

ટેકનિકલ ખામી ને કારણે સૂર્યોદય નહી થાય આકાશ મા શુ કયારેય , આવુ લખેલુ પાટીયુ દેખાય ?

માન્દો હોવા ને કારણે , આજે ચંદ્ર નહિ દેખાય. શુ રાત્રે આવા સમાચાર, ગગન મા ફલેશ થાય?

બિલાડી ને ઘુટણ મા વા થયો છે, એનાથી ઊંદર નહિ પકડાય. દરરોજ બે વાર મુવ લગાડે, તો જ કઇક થશે ઉપાય.

ભમરા ના પગે છાલા પડયા છે, હવે એનાથી ફુલ પર નહી બેસાય. એની એડી એ ક્રેક ક્રીમ લગાવો, તો જ એનાથી ફુલ જોડે પ્રેમ થાય.

વાઘ ને આંખે મોતિયો આવ્યો, એટલે એને શિકાર નહિ દેખાય. એનુ ઓપરેશન તો થઈ શકે, પણ ડોક્ટર વાઘ થી બહુ ગભરાય.

હાથી ને કેળા ની લાલચ ના આપો, હવે એ કેળા નહિ ખાય. ભાઇ , ડાયેટિંગ ચાલે છે એનુ, પછી કેટલુ વજન વધી જાય?

આ આખી દુનિયા મા બધા જીવો, સરળતાથી જીવી જાય. શુ માણસ નુ જ આખુ જીવન બસ ફરિયાદો મા જ પુરુ થાય??

Respect The Child

ये जो छोटे होते हे ना 

 दुकान पर, होटल पर,
और वर्कशॉप पर
दरअसल
ये बच्चे अपने घर के बड़े होते है ।

इनकी इज्जत करे ।

સાવ અનોખા યાર અમારાં, રાજકોટના લોકો..!! :) :D

એક હાથમાં ફૂલડાં રાખે, બીજા હાથમાં ધોકો,
સાવ અનોખા યાર અમારાં, રાજકોટના લોકો.

આંખોમાં સપનાં લઈ વહેલા ઊઠતા રોજ,
લોકો જ્યાં મસ્તી લૂંટવાનો કાયમ ગોતે મોકો
સાવ અનોખા યાર અમારા રાજકોટના લોકો..!

ગજબનું શહેર છે યાર આ રાજકોટ.

રોડના એક કાંઠે તમને પૂર્ણ ભારતીય પોશાકવાળી સાડી સેંથાવાળી ગુજરાતણ સ્ત્રી જોવા મળે

તો સામો કાંઠે બોલ્ડ ટાઇટ જીન્સ અને સ્લીવલેસ ટીશર્ટમાં છાનીમૂની ગલીમાં સિગારેટ પીતી કન્યા પણ જડી આવે.

રાજકોટનું ગલૂડિયું પણ થોડું ઇગોવાળું છે. બપોરે એકથી ચાર આ શહેરમાં કૂતરાં પણ સૂઈ જાય છે. સોની બજારની એક દુકાન બહાર તો રીતસર બોર્ડ મારેલું છે કે, 'તમે રજનીકાંત હો તોય બપોરે ૧ થી ૪ દુકાન નહીં જ ખૂલે. આ રાજકોટનો કરંટ છે.

જમીનના જ્યાં ભાવ છે ભેરૃ માણસ કરતાં મોંઘા,
શીંગ રેવડી જેટલા થઈ ગયા શેરદલાલો સોંઘા
ભાવ અને સ્વભાવ ગયા છે ઊંચા એને રોકો
સાવ અનોખા યાર અમારા રાજકોટના લોકો.

રાજકોટનું પાણી થોડું વટવાળું છે. કો'ક કરોડનું ફુલેકું ફેરવે તોય એની ગામ નોંધ ન લ્યે

અને અડધી ચાનો આગ્રહ ન કરો તો ખોટું લાગી જાય.

અહીંયાં લોકો સૂઝથી નહીં પણ સેન્ટિમેન્ટ્સથી ધંધો કરે છે.

અહીંયાં મોંઘાંદાટ લગ્નો થાય ઈ તો સમજ્યા પણ કરોડ કરોડ રૃપિયા પ્રાર્થના સભા કે સાદડીના સામિયાણાના પણ લોકો ચૂકવે છે. રાજકોટના લોકોને મૌત પણ શાનદાર જ ખપે છે.

મોંઘેરી ગાડી નખરાળી લાડી લઈને ભમવું
ગામ આખાને રવિવારની સાંજે બહાર જ જમવું
ફેશન પહેરી નીકળી ગયેલા જુવાનીયા'વને ટોકો
સાવ અનોખા યાર અમારા રાજકોટના લોકો.

અહીં રેસકોર્સ છે પણ હજી સુધી મેં ત્યાં રેસ થાતી જોઈ નથી.
ભૂતખાના ચોકમાં ક્યાંય ભૂત થાતું નથી.
સાંઢિયા પુલ પાસે મેં કોઈ'દી સાંઢિયો ભાળ્યો જ નથી.
મોટી ટાંકી ચોકમાં ટાંકી જ નથી.
જાગનાથ નામના વિસ્તારમાં જ લોકો નવ વાગ્યામાં સૂઈ જાય છે.

લાખનો બંગલો છે પણ એની કિંમત અટાણે કરોડ છે.
કેવડાવાડીમાં કેવડો નથી.

ગુંદાંવાડીમાં ગુંદાં નથી.

કિસાનપરામાં કોઈ ખેતી નથી કરતું,
ગાંધીગ્રામમાં ગાંધી નથી.

લોધાવાડમાં લોધા પણ નથી અને વાડ પણ નથી.

તો પોપટપરામાં કોઈ પોપટભાઈ રહેતું જ નથી..

આવું છે મારું રંગીલું રાજકોટ..!

સેવાના અવતાર સમી છે જ્યાં સંસ્થાઓ સધ્ધર,
સ્વાભિમાનથી જેના લોકો હાલે વેંત એક અધ્ધર
સાંઈ કહે છે રાજકોટ તો મસ્ત પવનનો ઝોંકો
સાવ અનોખા યાર અમારા રાજકોટના લોકો..

भारत में मौजूद कुछ विडंबनाएँ :(

राजनेता हमें विभाजित करते हैं, और
आतंकवादी हमें एकजुट ।

हरेक जल्दी में है,

लेकिन कोई समय में नही पहुंचता है ।

गीता और कुरान पर लड़ने के ज्यादातर लोग वो हैं
जिन्होने शायद उन्हे कभी पढ़ा ही नही है ।

बेटी पर शिक्षा के लिये खर्च करने से बहुत
अधिक उसकी शादी पर खर्च कर देते हैं ।

हम एक पुलिसकर्मी को देखकर सुरक्षित
नही बल्कि असुरक्षित महसूस करते हैं

भारतीय प्रशासनिक सेवा परीक्षा में,

एक व्यक्ति दहेज एक सामाजिक बुराई है के बारे में 1500 शब्द निबंध लिखते हैं।

एक साल बाद वो ही व्यक्ति एक करोड़ रुपये की दहेज की मांग इसलिये करता है,

कि वो प्रशासनिक अधिकारी है

भारतीय बहुत शर्मीले होते हैं

और 121 करोड़ को पार रहे हैं ।

स्मार्ट फोन मे स्क्रीन गार्ड और गोरिल्ला ग्लास लगवाते हैं,कि खरोंच न पड जाये,

और सिर पर हेल्मेट सिर्फ जुर्माने से बचने के लिये लगाते है

भारतीय समाज लड़कियों को सिखाता है कि ब्लात्कार से बचो,

पर ब्लात्कार न करो लड़को को, ये कोई नही सिखाता

Quote on Encouraging

વિશ્વાસ

એક માણસ જંગાલમાંથી પસાર થઇ રહ્યો હતો. સામેથી વાઘ આવી રહ્યો હતો. વાઘથી પોતાની જાતને બચાવવા માટે એ ફટાફટ એક ઝાડ પર ચઢી ગયો. ઝાડ પર ચઢ્યા પછી એને સમજાયુ કે એ ઉતાવળમાં બહું મોટી ભુલ કરી બેઠો છે કારણકે ઝાડ પર એક જંગલી વાંદરો બેઠેલો હતો. માણસને બંને બાજુ મોત દેખાવા લાગ્યુ. નીચે વાઘ અને ઉપર આ જંગલી વાંદરો.

ડરી રહેલા માણસને જોઇને વાંદરાએ કહ્યુ , " અરે ભાઇ , ડર નહી. હું તને હેરાન નહી કરુ. ગમે તેમ તો પણ તું મારો વંશજ છે માટે મારાથી તને કોઇ નુકસાન નહી થાય એની ખાત્રી આપુ છું." વાઘ નીચેથી ખસવાનું નામ નહોતો લેતો અને એમને એમ રાત પણ પડી ગઇ. વાંદરા અને માણસ બંને એ વારાફરતી સુઇને રાત પસાર કરવાનું નક્કી કર્યુ.

માણસ સુતો હતો અને વાંદરાનો જાગવાનો વારો હતો. નીચે બેઠેલા વાઘે વાંદરાને કહ્યુ , " યાર , આપણે બંને તો પ્રાણીઓ છીએ માટે નાત ભાઇ કહેવાઇએ આ માણસ તો આપણી નાત બહારનો છે એને નીચે ધક્કો માર એટલે મારુ કામ પતે. " વાંદરાએ કહ્યુ , " અરે વાઘભાઇ એ મારા વિશ્વાસે ઘસઘસાટ ઉંઘી રહ્યો છે. મારા પર મુકેલા વિશ્વાસનો હું ઘાત ન કરી શકુ."

થોડા સમય પછી વાંદરાનો સુવાનો અને માણસનો જાગવાનો વારો આવ્યો. વાઘે હવે માણસને લાલચ આપતા કહ્યુ , " તું આ વાંદરાને ધક્કો મારીને નીચે પાડ તો હું તને જીવતો જવા દઉ." માણસે તો કોઇ વિચાર કર્યા વગર જ વાંદરાને ધક્કો માર્યો. વાંદરો તો ટેવાયેલો હોવાથી નીચે પડતાની સાથે જ છલાંગ લગાવી ઉપર આવી ગયો. પછી માણસની સામે જોઇને એટલુ જ કહ્યુ , "હવે ક્યારેય કોઇને એમ ન કહેતો કે અમે વાનરોના વંશજ છીએ."

મિત્રો , બીજા પર વિશ્વાસ મુકતા પહેલા સો વાર વિચાર કરવો અને કોઇ આપણા પર વિશ્વાસ રાખીને કોઇ સુતુ હોય તો એને ધક્કો મારવાનું કામ ન કરવુ

जिंदगी

बैठ जाता हूं मिट्टी पे अक्सर...
क्योंकि मुझे अपनी औकात अच्छी लगती है..

मैंने समंदर से सीखा है जीने का सलीक़ा,
चुपचाप से बहना और अपनी मौज में रहना ।।

ऐसा नहीं है कि मुझमें कोई ऐब नहीं है
पर सच कहता हूँ मुझमे कोई फरेब नहीं है

जल जाते हैं मेरे अंदाज़ से मेरे दुश्मन क्यूंकि
एक मुद्दत से मैंने न मोहब्बत बदली और न दोस्त बदले .!!.

एक घड़ी ख़रीदकर हाथ मे क्या बाँध ली..
वक़्त पीछे ही पड़ गया मेरे..!!

सोचा था घर बना कर बैठुंगा सुकून से..
पर घर की ज़रूरतों ने मुसाफ़िर बना डाला !!!

सुकून की बात मत कर ऐ ग़ालिब....
बचपन वाला 'इतवार' अब नहीं आता |

शौक तो माँ-बाप के पैसो से पूरे होते हैं,
अपने पैसो से तो बस ज़रूरतें ही पूरी हो पाती हैं..

जीवन की भाग-दौड़ में -
क्यूँ वक़्त के साथ रंगत खो जाती है ?
हँसती-खेलती ज़िन्दगी भी आम हो जाती है..

एक सवेरा था जब हँस कर उठते थे हम
और
आज कई बार बिना मुस्कुराये ही शाम हो जाती है..

कितने दूर निकल गए, रिश्तो को निभाते निभाते..
खुद को खो दिया हमने, अपनों को पाते पाते..

लोग कहते है हम मुस्कुराते बहोत है,
और हम थक गए दर्द छुपाते छुपाते..

"खुश हूँ और सबको खुश रखता हूँ,
लापरवाह हूँ फिर भी सबकी परवाह करता हूँ..

चाहता तो हु की ये दुनियाबदल दू ....
पर दो वक़्त की रोटी के जुगाड़ में फुर्सत नहीं मिलती दोस्तों

महँगी से महँगी घड़ी पहन कर देख ली, 
वक़्त फिर भी मेरे हिसाब से कभी ना चला ...!

युं ही हम दिल को साफ़ रखा करते थे ..
पता नही था की, 'किमत चेहरों की होती है!!'

अगर खुदा नहीं हे तो उसका ज़िक्र क्यों ??
और अगर खुदा हे तो फिर फिक्र क्यों ???

"दो बातें इंसान को अपनों से दूर कर देती हैं,
एक उसका 'अहम' और दूसरा उसका 'वहम'......

"पैसे से सुख कभी खरीदा नहीं जाता
और दुःख का कोई खरीदार नहीं होता।"

मुझे जिंदगी का इतना तजुर्बा तो नहीं,
पर सुना है सादगी मे लोग जीने नहीं देते।

किसी की गलतियों को बेनक़ाब ना कर,
'ईश्वर' बैठा है, तू हिसाब ना कर.

-- हरिवंशराय बच्चन

રંગીલું રાજકોટ

રાજકોટ સંપૂર્ણપણે વર્તમાનકાળમાં જીવતું શહેર છે. 
આ શહેરને ભૂતકાળનો બહુ ખાસ રંજ કે ખરખરો નથી અને ભવિષ્યકાળની બહુ બધી ફિકર પણ નથી. 
આ શહેરના લોકો આજ-અટાણે મજા કરી લેવામાં માને છે.

અમુક લોકો રાતે ત્રણ વાગ્યે ચા પીને ઘરે જાય છે
તો અમુક લોકો ત્રણ વાગ્યે આ ચા પીવા ઘરમાંથી બહાર નીકળે છે. 
ટૂંકમાં, ગામ રેઢું ન રહેવું જોઈએ બસ..!! 

જુદાં જુદાં ગામડાંમાંથી માઇગ્રેટ થઈને જુદી જુદી જાતના-ભાતના ને નાતના લોકોએ રાજકોટને પચરંગી બનાવ્યું છે.
એટલે જ તો રાજકોટનું કોઈ એક કલ્ચર નથી બસ, એ જ તો રાજકોટનું 'કલ્ચર' છે. 

રાજકોટ કાઠિયાવાડીઓનું 'અમેરિકા' છે. અહીં સંતોનું પણ બધાં માને છે.

રાજકોટમાં કરોડ કરોડની ગાડીવાળા પણ મોજમાં છે
તો છકડા રિક્ષાવાળો પણ ઉદાસ નથી.
અહીં દરેક માણસ પોતાને પરવડે એવી મોજની ખોજ કરી લ્યે છે. 
રાજકોટને રાણીમા-રૃડીમા અને રણછોડદાસજીના આશીર્વાદ છે 
એટલે જ તો આ શહેર રાતે નથી વધતું એટલું દિવસે વધે છે.

રાજકોટમાં અગિયારસો રૃપિયાની થાળી લગ્નપ્રસંગમાં જમાડવાવાળા કેટરિંગનું પણ ચાલે છે 
તો ફૂટપાથ પર પાણીપૂરી વેચનારો પણ ફ્રી નથી.
અહીં ફૂટપાથ કોઈની પણ મંજૂરી વગર ચાની લારી માટે પાંચ પાંચ લાખમાં કોઈ પણ જાતના દસ્તાવેજ વગર મરદની મૂછ માથે વેચાઈ જાય છે.

दोस्त

ज़िन्दगी के इस कश्मकश मैं
वैसे तो मैं भी काफ़ी बिजी हुँ ,
लेकिन वक़्त का बहाना बना कर ,
अपनों को भूल जाना मुझे आज भी नहीं आता !

जहाँ यार याद न आए वो तन्हाई किस काम की, 

बिगड़े रिश्ते न बने तो खुदाई किस काम की, 

बेशक अपनी मंज़िल तक जाना है ,
पर जहाँ से अपना दोस्त ना दिखे, वो ऊंचाई किस काम की ..??

દોસ્ત

સબંધના મોતિ પરોવી રાખજો,

વિશ્વાસની દોરી મજબુત બનાવી રાખજો,

અમે ક્યાં કીધું કે અમારા જ દોસ્ત બનીને રહો,

પણ તમારા દોસ્તો ની યાદીમાં,

એક નામ અમારું પણ રાખજો..!!

Hindi Quotes

સચ્ચાઈ ગમેતે હોય

બે સ્ત્રીઓ ઓફીસ માં બેસીને વાતો કરતી હતી.

પહેલી સ્ત્રી : ગઈકાલની સાંજ મારા માટે યાદગાર રહી,
તારી?

બીજી સ્ત્રી : એક દુસ્વપ્ન... મારા પતિ ઘેર આવ્યા, ફટાફટ જમ્યા અને સુઈ ગયા.
તે શું કર્યું?

પહેલી સ્ત્રી : અરે બહુજ મજા આવી.!
મારા પતિ ઘેર આવ્યા અને મને એક રોમેન્ટિક ડીનર માટે લઇ ગયા. જમ્યા પછી અમે એક કલાક વોક કરી. ઘેર આવ્યા પછી એમણે આખા ઘરમાં મીણબત્તીઓ સળગાવી. મને તો આ બધું પરીકથા જેવું લાગતું હતું.!

બરાબર એજ સમયે એ સ્ત્રીઓના પતિઓ પોતાની ઓફિસમાં વાત કરી રહ્યા હતા.

પતિ ૧ : કાલની સાંજ કેવી રહી ?

પતિ ૨ : એકદમ મસ્ત.! હું ઘેર ગયો, જમવાનું તૈયાર હતું હું જમીને સુઈ ગયો. તે શું કર્યું?

પતિ ૧ : એક દુસ્વપ્ન.! હું ઘેર ગયો તો રસોઈ તૈયાર નહોતી, કારણ પૂછ્યું તો ખબર પડી કે...
હું બિલ ભરવાનું ભૂલી ગયો હતો એટલે મારા ઘરનું લાઈટનું કનેક્શન કપાઈ ગયું હતું.
અમે જમવા બહાર ગયા તો ભોજન એટલું બધું મોંઘુ હતું કે ઘેર આવવાના પૈસા જ બચ્યા નહિ ચાલતા પાછા આવવું પડ્યું, એક કલાક ચાલીને અમે ઘેર આવ્યા પછી યાદ આવ્યું કે ઘરમાં તો લાઈટો જ નથી એટલે મારે આખા ઘરમાં મીણબત્તીઓ સળગાવવી પડી..!!

મોરલ:
તમે વાતને બીજાઓ આગળ કેવી રીતે રજુ કરો છો એજ મહત્વનું છે સચ્ચાઈ ગમેતે હોય.

Funny Question-Answer

स्टेशन पे एक कुली से बाहर जाने का रास्ता पूंछा .
कुली ने कहा: ” बाहर जाके पूंछो .”
मैंने ख़ुद ही रास्ता ढूंढ़ लिया ,

बाहर जाके टैक्सी वाले से पूंछा :
” भाई साहब लाल किले का कितना लोगे ?”

जवाब मिला: ” बेचना नही है .”
टैक्सी छोड़ , मैंने बस पकड़ ली ,

कंडक्टर से पूंछा: “जी , क्या मैं सिगरेट पी सकता हूँ ?”

वो गुर्र्रा कर बोला : “हरगिज़ नही , यहाँ सिगरेट पीना मना है.”

मैंने कहा: “पर वो जनाब तो पी रहे है!”
फिर से गुर्र्र्राया : “उसने मुझसे पूंछा नही है.”

लाल किले पंहुचा , होटल गया .
मेनेजर से कहा: “मुझे रूम चाहिए , सातवी मंजिल पे .”

मेनेजर ने कहा: “रहने के लिए या कूदने के लिए ?”

रूम पंहुचा , वेटर से कहा:
” एक पानी का गिलास मिलेगा ?”

उसने जवाब दिया: “नही साहब , यहाँ तो सारे कांच के मिलते हैं.”

होटल से निकला , दोस्त के घर जाने के लिए ,
रास्ते में एक साहब से पूंछा:
” जनाब , ये सड़क कहाँ को जाती है ?”

जनाब हंस कर बोले: “पिछले बीस साल से देख रहा हूँ ,
यही पड़ी है..!!

क़िस्मत

बिकने वाले और भी हैं,
जाओ जा कर ख़रीद लो...

हम 'कीमत' से नहीं
'क़िस्मत' से मिला करते हैं...

अंदाज़ कुछ अलग ही मेरे सोचने का है,
सब को मंज़िल का है शौख मुझे रास्ते का है...

इतनी पीता हू की मदहोश रहता हू.
सब कुछ समझता हू पर खामोश रहता हू...

जो लोग करते ह मुझे गिराने की कोशिश
मे अक्सर उन्ही के साथ रहता हू..!!